Dokumentazio zentroko ekaineko artikulu nabarmenak: gizonen infantilizazioa; Scout metodoaren ekarpenak gazteen prestakuntzan; gizarte-hezitzailearen zeregina adimen-urritasuneko pertsonei doluaren aurrean laguntzen

Argitalpen-data: 

RES: Revista de Educación SocialMARTÍNEZ GONZÁLEZ, A., 2021. La infantilización masculina. Una variable para la acción socioeducativa con los hombres en la prevención de la violencia de género. RES: Revista de Educación Social, 32. zk., 457-475 or. ISSN 1698-9007

Artikulu honetan, gizonen infantilizazioaren dimentsioa jorratzen da, tratu txarrak ematen dituzten gizonen profilarekin lotutako faktore gisa, eta, beraz, genero-indarkeriaren lehen mailako prebentziorako gizarte- eta hezkuntza-ekintzan kontuan hartu beharreko aldagai gisa. Horretarako, infantilizazio horrek dakarren prekarietate psikikoa eta taldekako gizarte hezkuntzaren esku-hartze profesionalak hura gainditzeko dituen aukerak azaltzen ditu artikuluak. Bereziki, erreparatzen dio tratu txarren prebentzioa modu hezigarrian orientatzeko tipologien eta moduen deskribapenari, bai eta maskulinotasun mota desberdinen azterketari ere. Amaitzeko, artikuluak hezkuntza-praktika arrakastatsu baten funtzionaltasuna zehazten du, hala nola solasaldi dialogiko pedagogikoak edo literarioak, jarrera maskulino dependente eta kaltegarriak gainditzeko.


Tesis doctoral. Universidad de Almería

MUÑOZ, M.S., 2020. Aportes del método Scout en la formación ética y ciudadana de los adolescentes y jóvenes. Tesis doctoral. Universidad de Almería

Scout metodoa haur, nerabe eta gazteei balioetan eta entretenimenduz irakasteko formatu pedagogiko gisa ezagutzen da mundu osoan. Pedagogia ez-formalen barruan sartzen da, eta metodoaren tresnak hezkuntza formalari gutxitan aplikatzen zaizkio. Horri buruz, ikuspegi kualitatiboko azterlan batean, metodoaren ezaugarri espezifikoak eta naturalak eta horren aplikazio praktikoa argitu nahi izan ziren, bai eta metodoaz baliatzen diren haur, nerabe eta gazteen herritar gisako prestakuntzan bi arlo horiek duten eragina azaldu ere. Nerabea berriz uztartu egin behar da helduekin, horiek gidari eta orientatzaile gisa izanik, komunitate solidario, sentikor eta aurrerakoiak eraikitzeko. Etapa horretan, berebiziko garrantzia du aurreko belaunaldiekiko elkarrekintzak, autoirudi sendoa garatzeko, etorkizuna proiektatzeko eta bizitzaren zentzua aurkitzeko. Familiak sostengua eta maitasuna ematen ditu, bai eta balioen eskema eta jarraitu beharreko ereduak eskaini ere, baina instituzioen krisi-garai hauetan familia ez da salbuespena. Horrela, familiatik kanpo, beste instituzio batzuek, hala nola eskolak eta Scout Mugimenduak, nerabeari lagundu diezaiokete bere nortasuna eratzen eta balio-sistema bat osatzen. Herritar kontzeptuak pertsonek bizitza publikoan aktiboki (ez hauteskundeetan bakarrik) parte hartzeari egiten dio erreferentzia. Hori ulertzeko modu asko daude, eta eztabaida horretan funtsezko gaiak agertzen dira, hala nola eraiki nahi den gizartea eta komunitate politiko mota. Herritarra izatea zer den interpretatzeko modua lotuta dago politika ulertzeko moduarekin, nahi den gizarte motarekin, bizi nahi den komunitate politikoarekin eta hori eraikitzeko moduarekin. Egileak herritartasuna honela sailkatzen du: liberala, komunitarioa eta demokratiko erradikala. Ikerketa-prozesutik abiatuta, ikus daiteke aztertutako biztanleengan metodoaren inpaktuak badituela dokumentu ofizialetan gutxi deskribatu diren ezaugarri espezifikoaka, batzuk hezkuntza formaleko curriculumarekin bat datozenak eta beste batzuk oso desberdinak direnak. Horien artean, taldekatze-formatuak pisu handia du scout metodoan. Halaber, pertsonen arteko loturen eta harremanen ezaugarriak, helduen lidergoaren eta rolaren formatuak eta eremu guztiak demokratizatzeko ariketak alderdi desberdinak dira, hezkuntza formalaren berrikuntzarako, herritar gisako prestakuntzari dagokionez, esperientzia gisa baliatu daitezkeenak.


RES: Revista de Educación Social

PLAZA CALERO, J. y BLANES BOSCH, C., 2021. Reivindicación del papel del educador social en el acompañamiento de personas con discapacidad intelectual frente al duelo. RES: Revista de Educación Social, 32. zk., 344-362 or. ISSN 1698-9007

Jaiotzetik pertsona ororen bizitza da galera eta banantze etengabea, azken agur handia den heriotzarako prestatzen gaituztenak. Hala ere, adimen-urritasuna duten pertsonen esparruko errealitate hori erabat bazter batera utzia eta ezezaguna da, uste okerrak eta esparru horretan dagoen literatura zientifiko eskasa direla eta. Hori dela eta, artikulu honen helburua da dolu-egoeretarako gizarte-hezitzaileen prestakuntza zabaldu beharrari buruzko gogoeta egitea, desgaitasun intelektuala duten pertsonekin gizarte- eta hezkuntza-arloko esku-hartze eraginkorrak ahalbidetzeko. Hain gertaera korapilatsuaren aurrean, figura hori, dituen gaitasun profesionalengatik, erabakigarria da pertsonek dolua modu osasungarrian gara dezaten.

 


OHARRA: Dokumentazio zentroko material oro kontsultagai dago, eta maileguan har daiteke