PLATAS FERREIRO, L., MOSQUERA BARGIELA, I., MUÑOZ CARRIL, P.C. y DANS ÁLVAREZ DE SOTOMAYOR, I., 2026. Educación digital en menores: percepciones y tensiones familiares. REOP - Revista Española de Orientación y Psicopedagogía, vol. 37, no. 2, pp. 25-43. ISSN 1989-7448, 1139-7853. DOI 10.5944/reop.vol.37.num.2.2026.47462.
Haurren eguneroko bizitzan telefono mugikorraren erabilerak areagotu egin du hezkuntzan dituen inplikazioei buruzko eztabaida, bai eta familiek eta eskolak hezkuntza digitalean duten erantzukizun partekatuari buruzkoa ere. Ikerketa honen helburua izan zen familiek 3 eta 12 urte bitarteko haurren telefono mugikorraren erabilerari buruz dituzten pertzepzioak aztertzea, baita eskolarekin batera hezkuntza digitalean betetzen duten eginkizuna ere. Horretarako, diseinu mistoa erabili zen, ikuspegi kuantitatiboa nagusi zuena eta azalpen izaerako sekuentzialtasun analitikoan oinarritua (KUAN → kual); adin-tarte horretako seme-alabak dituzten 1.435 familiari egindako galdetegiko datu kuantitatiboak eta galdera ireki batetik eratorritako ekarpen kualitatiboak uztartu ziren. Emaitzen arabera, familiek mugikorrari hezkuntza-potentziala egozten dioten arren, haren benetako erabilera aisialdiko jardueretara bideratzen da nagusiki. Era berean, adingabeen artean erabileraren pertzepzio positiboa antzematen da gehienbat, eta aldi berean, eskolaren aldetik hezkuntza esku-hartze handiagoa eskatzen da. Aurkikuntza horiek agerian uzten dituzte familien pertzepzioen, benetako praktiken eta hezkuntza-espektatiben arteko tirabirak. Emaitza horiek integratzeko, esparru kontzeptual gisa, Jakin–Nahi izan–Ahal izan eredua erabiltzen da; eredu horrek aukera ematen du ezagutzaren, familien jarreren eta guraso-bitartekaritzan eragina duten baldintza instituzional eta arau-emaileen arteko harremanak interpretatzeko. Ondorio gisa, hezkuntza-erantzunkizun partekatua sendotzeko eta haurtzaroan telefono mugikorraren erabilera bideratuko duten hezkuntza-politika koherenteak sustatzeko beharra azpimarratzen da.
PÉREZ GALLO, V.H., 2026. Juventud, extrema derecha y construcción de significados: Un abordaje crítico de las narrativas de Vox. Papers. Revista de Sociologia, vol. 111, no. 3, pp. e3416. ISSN 2013-9004; ISSN 0210-2862. DOI 10.5565/rev/papers.3416.
Artikulu honetan, helburu nagusia Voxek Espainiako gazteriarekin konektatzeko eta haren babesa lortzeko hedatu dituen narratibak deseraikitzea da. Gure bigarren mailako helburuak dira: Voxek gazteekin konektatzeko erabiltzen dituen kontakizunak, argudioak eta diskurtsoak deskribatzea, eta alderdi horrek errealitatearen ikuspegia eraikitzeko eta jarrera politiko jakin batzuk legitimatzeko erabiltzen dituen narratiben mekanismo sinbolikoak identifikatzea.
Ikerketak nagusiki metodologia kualitatiboa erabili zuen. Horretarako, profil sozioekonomiko eta hezkuntza-maila desberdinetako gazteekin eztabaida-taldeak osatu ziren, Voxen diskurtsoen eduki-azterketa egin zen, eta Espainian azken bi urteetako hauteskunde-joerak aztertu ziren.
Aurkikuntzen arabera, Voxek konexio berezia lortzen du kultura-kapital txikiagoa duten gazteekin. Gazte horiek, oro har, mesfidantza handiagoa erakusten dute erakundeekiko eta zaurgarritasun sozioekonomiko handiagoa dute. Alderdiaren narratibek (populismoak, nazionalismoak eta etorkinen aurkako erretorikak) gazte sektore batzuen ziurgabetasuna eta beldurrak modu eraginkorrean bideratzea lortzen dute. Horrela, ziklo bat eratzen da: esperientzia pertsonalek Voxen diskurtsoa baliozkotzen dute, eta, aldi berean, diskurtso horrek esperientzia negatibo berriak ezarritako boterearen akats sistemiko gisa interpretatzeko esparru bat eskaintzen du.
Korrelazio enpirikoetatik harago, artikuluak gazte-sektore jakin batzuen artean narratiba horien eraginkortasuna azaltzen duten gailu sinbolikoak eta mekanismo afektibo-kognitiboak aztertzen ditu. Ezagutzaren soziologiak erakusten du diskurtso horiek errealitatea interpretatzeko esparru legitimo gisa sendotzen direla. Ekarpen nagusia da agerian uztea haien arrakasta ez dela soilik edukian oinarritzen, baizik eta gizarte-esperientzia antolatzeko eta ziurgabetasun-egoerak ulertzeko modua gidatzeko duten gaitasunean ere.
ESPINO, E., OJEDA, M., GARCÍA-JIMÉNEZ, M., MORA-MERCHÁN, J.A., DURÁN-SEGURA, M. y DEL REY, R., 2026. Sexting y Normas de Género en Adolescentes y Jóvenes: Un Análisis Mixto de Opiniones, Actitudes, Experiencias y Riesgos Psicosociales. Violencias Machistas y Políticas de Igualdad, vol. 1. ISSN 3137-7483. DOI 10.51698/y6za1f83.
Sexting-a gero eta zabalduago dago nerabe eta gazteen artean, eta haren normalizazioa balizko arrisku psikosozial eta genero dinamikekin batera gertatzen ari da. Ikerketa misto sekuentzial honen helburua da nerabeek eta gazteek sextingaren inguruan dituzten iritziak, jarrerak eta esperientziak sakonago aztertzea, baita haren prebalentzia, motibazioak eta lotutako arriskuak ere, genero-ikuspegia txertatuz. Fase kualitatiboan, Sevillako (Andaluzia, Espainia) Bigarren Hezkuntzako 405 ikaslerekin osatutako eztabaida-taldeen bidez, eduki erotiko-sexuala bidaltzeari, jasotzeari eta birbidaltzeari buruzko pertzepzioak eta sexualitate digitalarekin lotutako diskurtsoak aztertu ziren. Fase kuantitatiboan, berriz, 11 eta 30 urte bitarteko 2.921 ikaslek parte hartu zuten (batez besteko adina = 15,34; DT = 2,76; % 52,6 neskak, % 46,2 mutilak eta % 1,2 besteak). Sextingaren prebalentzia orokorra % 56koa izan zen. Praktikarik ohikoenak edukia jasotzea (% 43,8) eta bidaltzea (% 37,9) izan ziren, bereziki nesken artean. Arrazoi nagusiak honako hauek izan ziren: bikote-harreman barruan ohiko praktikatzat hartzea, ondo pasatzea, norberaren irudi erakargarri baten pertzepzioa eta limurtzea. Sextinga hainbat arriskurekin lotu zen, besteak beste, ziberjazarpenarekin eta zibergorrotoarekin, eta generoaren araberako desberdintasunak antzeman ziren. Azkenik, genero-ikuspegia txertatzen duen hezkuntza afektibo-sexualaren beharra azpimarratzen da.
- Dokumentazio zentroko artikulu nabarmenduen historikoa
- Informazio gehiago: geb-liburutegia@euskadi.eus
